ARTIKEL | Schouders onder verduurzaming warmte

Monique Smid · Tuesday 8 October 2019

Een duurzame invulling van de warmtebehoefte is cruciaal om te komen tot een CO2 –neutrale glastuinbouw. Volgens Edwin Valkenburg is verduurzamen is iets wat we sámen moeten doen. En het vergt vooral een langetermijnvisie en de overtuiging dat verduurzaming naar de toekomst toe de enige weg is.

De Nederlandse glastuinbouw heeft zichzelf ten doel gesteld om in 2040 CO2-neutraal te zijn. Warmte speelt volgens Edwin Valkenburg, Ontwikkelaar warmteprojecten bij AgroEnergy, een sleutelrol in deze verduurzamingsopgave. Omdat warmte de meeste dominante energievraag is binnen de glastuinbouw liggen er volop kansen. De behoefte aan duurzame warmte kan op velerlei manieren worden ingevuld door bijvoorbeeld aardwarmte, biomassa of industrie- of havenwarmte. Volgens Edwin kunnen we hierin grote stappen zetten maar wel als er een aantal randvoorwaarden worden ingevuld:

Stimulering vanuit de overheid
Het verduurzamen van warmte vraagt grote investeringen. Het is daarom belangrijk dat de overheid de verduurzaming van warmte stimuleert. Bijvoorbeeld door projecten te subsidiëren. Vanuit de overheid is er wel SDE-subsidie beschikbaar maar dit is volgens Edwin alleen te verkrijgen voor het realiseren van een duurzame warmtebron en niet voor het aanleggen van een warmtenetwerk.

Samen verduurzamen
Naast ondersteuning van de overheid zijn ook drive en visie van ondernemers van cruciaal belang, geeft Valkenburg aan. “Verduurzamen is iets wat we sámen moeten doen. En het vergt vooral een langetermijnvisie, de overtuiging dat verduurzaming naar de toekomst toe de enige weg is. Als AgroEnergy willen wij wat dat betreft ook onze verantwoordelijkheid nemen. En dat moet ook: als glastuinbouwsector hebben we ons immers gecommitteerd aan bepaalde duurzaamheidsdoelstellingen. Dat betekent dat we niet achterover kunnen leunen.”


“We moeten er samen de schouders onder zetten, keuzes maken en investeringen doen voor de toekomst”


Duidelijke rolverdeling
Als de geschetste randvoorwaarden zijn ingevuld, rijst de vraag hoe de verduurzaming van de warmtebehoefte en de aanleg van de benodigde warmtenetten het beste kan worden ingevuld. Volgens Edwin is de aanleg van een gebiedsdekkend warmtenet cruciaal om de verduurzaming
efficiënt en grootschalig te realiseren. Hierbij moet niet alles in één hand worden gelegd maar moet er een duidelijke rolverdeling komen. Er is bijvoorbeeld een netbeheerder nodig, die de warmtenetten aanlegt en beheert, maar een operator of systeembeheerder is hierbij ook onmisbaar. Als iedereen zijn specialisme inbrengt, behaal je het maximale resultaat voor de hele keten en heeft een project de grootste kans van slagen.

Participatie en samenwerking
De investering in een warmtenet is volgens Valkenburg ook een punt van aandacht. Tuinders hoeven deze niet per definitie over te laten aan grote energiebedrijven, geeft hij aan. “Zij zijn hier weliswaar goed in, maar je kunt als tuinbouw ook besluiten om mee te investeren. Of kiezen voor een andersoortige coöperatieve aanpak, waarbij de tuinders in het gebied op termijn (mede)eigenaar worden van het warmtenet. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden, maar het belangrijkste is dat je als tuinbouw meedenkt over hoe een en ander het beste kan worden ingevuld. Zodat je als tuinder niet het gevoel krijgt overgeleverd te zijn aan de traditionele energie- en netbeheerders.”

Lees het volledige artikel uit KAS Magazine hier:

© Bron: KAS Magazine | www.kasmagazine.nl

Deel op

Gerelateerde artikelen